Skip to main content

गोष्टी रेल्वे सफरीच्या....

 

भाग १: जयपूर- मुंबई- पुणे- कुर्डूवाडी

आयुष्यातील तो एक दिवस...


खरंच काय चालू आहे काय माहित नाही?
या पावसाळ्यात काही जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या.
नेहमीसारखाच तो एक प्रवास होता.
तोच तो जयपूर- मुंबई- पुणे प्रवास...
अगदी अदभुत असा तो रेल्वेचा प्रवास, प्रत्येक वेळेस नवीन आठवणींनी भरलेल्या प्रवासाची मजाच वेगळी!
रेल्वेत बसण्यापूर्वी रिझर्वेशन चार्ट बघण्याची असलेली घाई, आपल्या सीटच्या बाजूला कोणी 'F' आणि १८-२५ या दरम्यान कोणी आहे का नाही आणि आपला प्रवास सुखकर असणार की नाही याची रंगवलेली रम्य स्वप्न, अशा अनेक गोष्टींनी युक्त असा प्रत्येक रेल्वे प्रवास कदाचित त्यात भेटलेल्या विशिष्ट व्यक्तींनी अगदी रमणीय झाला हे मात्र नक्की!

रिझर्व्हेशन चार्ट बघून झाल्यावर रेल्वेत बसण्याची ती घाई, निवांत कानात हेडफोन्स टाकून प्रवासाची घेतलेली मजा, कधीतरी पुस्तकांची घेतलेली मजा, सर्वकाही निवांत सोडून आयुष्य जगण्याचे ते क्षण...

असच एकदा निघालो होतो,
प्रवासाचा मार्ग होता, राजस्थान- गुजरात- महाराष्ट्र,
प्रवासात किती अडथळे येऊ शकतात, घरी येण्यासाठी असलेली दुर्दम्य इच्छाशक्ती आणि एखाद्याचे नशीब किती बलवत्तर असू शकते याचा आलेला त्यादिवशीचा प्रत्यय खरंच "न भूतो न भविष्यती" असच होता.

प्रवासास सुरुवात अगदी व्यवस्थित झाली. सकाळी १० वाजता ट्रेन मध्ये बसलो. त्या काळात राजस्थान मध्ये जातीय अशांतता होती. लोक रेल्वे रुळ उखडून टाकत होते. नशीब बलवत्तर म्हणा की फक्त आमची ट्रेन वेळेवर बाहेर पडली. आमच्या नंतरची प्रत्येक ट्रेन ४-५ तास उशिराने धावत होत्या.
खरं तर नशिबाने तिथून व्यवस्थित बाहेर पडलो.

नंतर गुजरात मध्ये देखील अशीच परिस्थिती होती. त्यातून देखील अगदी सुखरूप बाहेर पडलो.

एकदा महाराष्ट्रात आले की मन शांत झाले. परत मुंबई वरून कुर्डूवाडी साठी ट्रेन मध्ये बसलो. खरं तर मुंबई-कुर्डूवाडी हा मार्ग परीचयाचा होता पण वेळ रात्रीची होती.
रेल्वे भिगवण येथे २ तास रात्री १-३० am च्या दरम्यान थांबली. माझ्यासारखे काही अतिउत्साही तरुण खाली उतरले आणि थांबले. बाकी सर्वजण निवांत ट्रेन मध्ये झोपले होते. या भिगवणमध्ये रात्री रेल्वेवर दरोडे पडतात याविषयी आम्हाला माहित नव्हते पण मागच्या स्टेशन वर पोलिसांनी सर्व दारे व खिडक्या बंद केली होती. आमची ट्रेन पुढे निघून गेली. पण आमच्या मागच्या ट्रेन ला भिगवण ला त्याच दिवशी लुटले. आम्ही पुन्हा वाचलो.

आता कदाचित २-२.३० am वाजले होते. कुर्डूवाडी यायला अजून १-१.३० तास वेळ होता. आम्ही दोघे जन आळीपाळीने अर्धा तास जागावे असे ठरवले. पण ज्यावेळी कुर्डूवाडी स्टेशन आले त्यावेळेस आम्ही दोघेही झोपलेलो होतो. कदाचित दिवसभराच्या प्रवासाने क्षीण झालेले शरीर थकले होते. ट्रेन २ मिनिटे थांबली आणि ट्रेन निघण्याची शिट्टी झाली. अचानक त्याने मला उठवले. मी अगदी वरच्या बेडवर होतो झ तसाच खाली उडी मारली आणि मोठा आवाज झाला. मी माझे साहित्य घेतले आणि लगबगीने झाली उतरलो. जसा झाली उतरलो तसाच ट्रेनने वेग घेतला. अगदी १ मिनिटं जरी उशीर झाला असता ना तर आम्ही सोलापूरलाच पोहचलो असतो.

एकाच प्रवासात गुजरातमधील दंगल, राजस्थानमधील गोंधळ, मुंबईतील लोकल, भिगवण मधील दरोडा आणि सकाळी ३ वाजता शेवटच्या क्षणाला ट्रेन मधून बाहेर पडलेला आम्ही, आणि हे सर्व एकाच दिवसात! खरंच तो दिवस अविस्मरणीय, अदभुत आणि अद्वितीय होता यात काही शंकाच नाही.

तर असा हा एक प्रवास अनुभव...
आवडला...?
तुम्हाला हा अनुभव कसा वाटला ते खाली कमेंट मध्ये नक्की कळवा. तुमचा एखादा प्रवासातील किस्सा देखील शेअर करा.

तुम्हाला असे अनुभव वाचायला आवडतील?
तर नक्की कमेंट करा.

आणि नक्की शेअर करा.
~संकेत तांबारे,
इमेल: sanket.tambare@pm.me

Comments

Popular posts from this blog

Those 2 incredible days in Tarkarli...!!!

प्रवास वर्णन... Travelogue वगैरे वगैरे... खरंतर हे प्रवासवर्णन आग्रहाने मराठी लिहावे असे ठरवले. सुट्टीहून इथे आल्यावर फिरायला जायचे आहे हे तर नक्की होतो. पण कधी हे मात्र नक्की नव्हतं. अचानक कॉल आला. संदेश होता "पाच मिनिटात Cse stairs वर ये ट्रिपचे नियोजन करायचे आहे". उत्तेजित झालेला मी लगबगीने stairs वर पोहोचलो. स्वागत तर उत्साहाने झालेच. नंतर कळाले की परवा 29 तारखेला निघायचे आहे. मग काय गाडीचे नियोजन, हॉटेलचे नियोजन सर्वकाही डोळ्यासमोर येऊ लागले. यक्षप्रश्न होता कोण आणि किती जण येणार? अथक प्रयत्नानंतर सहा जण तयार झाले. मग काय, फोन करणे सुरु होतेच. काहीजण घरी विचारत होते तर काहीजण गावी होते. संध्याकाळपर्यंत सर्वांना विचारून झाल्यावर लक्षात आले की सर्वजण directly किंवा indirectly नाहीच म्हणत आहेत. गेल्या वेळेसारखेच परिस्थिती होती. गाडी बुक केली होती १७ सीटर, यायला तयार होते नऊ जण. मग काय आदल्या रात्री ती कॅन्सल करून तवेरा बुक करावी लागली. प्रारब्ध म्हणा किंवा नशीब म्हणा, काहीही म्हणा... या सहलीत आम्हाला काका भेटले. एक अवलिया व्यक्तिमत्व. बारावीनंतर मुंबईला घेऊन पैसे कमव...

खरंच, कीव येते मला मोदी भक्तांची!

          सध्या लोकशाहीचा चौथा स्तंभ कोसळला आहे. रवीश कुमार यांच्यासारखे काही योद्धे खंबीर लढा देत आहेत. बहुतांश मीडिया सरकारची स्तुती करण्यात मग्न आहे. बिहार, आसाम मधील पूरस्थिती पेक्षा राम मंदिराचा प्रश्न आजकाल मेनस्ट्रीम मीडियाला महत्त्वाचा वाटतोय का, तर हो? उत्तर प्रदेश सारख्या राज्यांमध्ये जिथे अत्यंत बिकट अवस्थेमध्ये आरोग्यव्यवस्था आहे, तिथेदेखील सरकारची मंदिरा विषयीची भूमिका बघून खरंच त्याला समर्थन करणाऱ्यांची मला कीव येते! अशा परिस्थितीमध्ये जेव्हा दवाखाने उभारण्याची गरज आहे, तेव्हा प्राइम टाईम मध्ये "कब बनेगा राम मंदिर" असे विषय महत्त्वाचे वाटत असतील ना तर खरंच ही प्राईम टाईम बघनाऱ्याची मला कीव येते. त्यातही त्यांची चूक नाही म्हणा ते आतापर्यंत हेच बघत आहेत. पण खरच वाटत नाही का तुम्हाला, जेव्हा हनुमान चालीसा म्हटल्याने कोरोना बरा होईल अशी म्हणणारी साध्वी प्रज्ञा स्वतः AIIMS मध्ये जाते आणि दुसऱ्यांना म्हणते की हनुमान चालीसा म्हटल्याने कोरोना बरा होईल, हा इतका स्पष्ट विरोधाभास देखील दिसत नसेल का काही लोकांना? ते असो परिस्थितीची जाण असणारे काही जण बोल...

Online Courses: The boon of the Digital Era...

So how are you? well no blog post since months first of all sorry for that. Today I will tell about online education. In this digital era everything has came online you can do almost everything online nowadays. So why not study? Do you know that you can learn from Harvard and MIT professors free of cost! Why so far, even IIT and NIT professors are now available on Swayam and NPTEL. So what do you need? The laptop with internet connection. Most of us might be staying in hostel, enjoying YouTube videos (of course using VPN), playing PUBG on hostel Wi-Fi. So why we aren't going for an online course? There might be two choices either you know about it or you don't. If you know about it then it's your choice and I don't care about it. But if you don't know then this blog is specially for you. Nowadays you don't need facilitators to learn something YouTube itself is the biggest teacher.  You search for anything tons of results will appear there for you....